Voor ieder lied een ander hoedje
Created with Admarket’s flickrSLiDR.
60 jaar oud, met een lichaam waar we allemaal jaloers op kunnen zijn, wat een indrukwekkend concert van Grace Jones in Paradiso deze week. Fashionably late, voor ieder nummer een andere hoedje (van ontwerper Philip Treacy) en een ander – veelal miniscuul – gewaad over de visnetpanties. En natuurlijk een vleugje platte humor tussen de nummers door: “Give me something to suck…”.
Ms Jones speelde veel nummers van haar verrassend goeie nieuwe plaat Hurricane, aangevuld met de bekende ‘greatest hits’: La Vie en Rose, Pull up to the bumper (met publieksparticipatie), Nightclubbing en natuurlijk Slave to the rhythm, wat zij soepel hoelahoepend bracht.
Het waren haar nieuwe, meer persoonlijke, nummers die me dieper raakten: vooral het autobiografische Williams Blood, waarin zij in de huid kruipt van haar moeder die de jonge Grace afkeurend toespreekt: “Why don’t you be a Jones like your Sister and your brother Noel?” Maar Amazing Grace is behept met het bloed van haar muzikale opa Williams, ze is wicked, zegt ze: “You can’t save a wretch like me…”
