Caroline van Oosten de Boer

Boudewijn Büch: “Het toejuichen van een rouwstoet – ik kan er niet mee leven. De politiek moet weer gaan leven, maar de dood dient dood te blijven. Stil, verdrietig en ongelooflijk doodstil. Ik wil de vogels weer horen fluiten op de begraafplaats. Ik wil het geknisper van boekettencellofaan, het zingen van hitparadeliederen en het scanderen van slogans niet meer horen. Ik wil dat de dood terugkeert naar wat zij behoort te zijn: gruwelijk, onbegrijpelijk en afschuwelijk.”

{ druppels } – Integratieproject: de Herenigde Nederlanden. “Zelf ben ik nogal voorstander van het wederzijds integratiemodel: beide bevolkingsgroepen immigreren zogezegd in de Herenigde Nederlanden. Voor de rest nemen wij het beste van de twee werelden: hun drugswet, ons verkeersreglement. En ons bier wordt standaard geserveerd in de cafés. De resterende voorraden Heineken worden omgebrouwd tot een meer realistische bestemming: afwaswater ofzo. Soit: u ziet hoe het werkt.”

Noot aan zelf. Al een paar jaar oud, nu pas gevonden. De Tien Geboden van Adriaan van Dis: “Het eerste woord dat ik als kind hoorde was pensioen. Pensioen, pensioen, pensioen.”