“Maar wat ik me nou nog steeds afvraag… Je werkte indertijd als een beest, ik kan me zelfs herinneren dat je op dat kantoor sliep, dat je er een kamertje met een bed had. Wat deed je dan in hemelsnaam al die tijd?”
“Tja…” antwoordde ik.
Er volgde een lange stilte.
“Ik vraag me eerlijk gezegd hetzelfde af.”
Van Jole slaat terug en laat de broek een stukje zakken. Chapeau.
Ik vond deze vrij hilarische pagina over Dennis Hopper. Eerder vandaag vroeg ik mezelf af of er wellicht een support groep voor ‘met bekende mensen bevriende mensen’ is. Of, wat serieuzer, of er onderzoek is gedaan naar de vaak ‘vampier-achtige’ relatie tussen fans en artiesten. Het is een onderwerp wat me al jaren interesseert, maar er wordt maar weinig over geschreven, lijkt het. De een kan niet zonder de ander, maar het is overduidelijk een haat liefde verhouding. Tussen fan en artiest kan maar beter afstand blijven bestaan… het is voor beiden niet goed om de ander beter te leren kennen. Maar het kan wel. Je moet dan natuurlijk wel ‘psychic’ zijn.
Voor mijn eindexamen Engels las ik dit boek, Seven Pillars of Wisdom, van T.E. Lawrence, oftewel Lawrence of Arabia. Ik had net de prachtige film van David Lean gezien en was zeer onder de indruk van Peter O’Toole.
Ik begreep geen bal van het boek, maar mijn leraar waarschijnlijk ook niet. Ik kan me niet zo goed herinneren wat voor cijfer ik voor m’n mondeling kreeg. Ik dacht een 9. Voor het multiple choice gedeelte had ik een 9.2. Ik had maar 1 fout, van de 50. Daarbij was ik ook nog eens binnen 30 minuten klaar. Ik kan erg snel lezen. Het was mooi weer, ik heb tijdens mijn eind examen voornamelijk op het sportveld gestaan. Maar dat is weer een ander verhaal.
Mooiste scene uit de film:
Lawrence maakt een lucifer uit met z’n vingers. Ondergeschikte, Potter, probeert het ook.
William Potter: Ooh! It damn well ‘urts!
T.E. Lawrence: Certainly it hurts.
Officer: What’s the trick then?
T.E. Lawrence: The trick, William Potter, is not minding that it hurts.
